Elfy

Elfy
Elfy są prastarą rasą zamieszkującą Farehyrius od wieków. Nikt nie pamięta ich przybycia w te strony. Podobno przybyli tu, gdy góry zaczynały się piętrzyć, a rzeki płynąć. Obecnie zamieszkują one państwo zwane Vaeferin

Elfy są istotami humanoidalnymi, lecz odmiennymi od ludzi. Rzadko kiedy pokazują swe oblicza, lecz z przekazów ustnych wiadomo iż inny kształt małżowiny usznej to nie jedyna cecha po której można odróżnić ich od człowieka. Wyjątkowo inteligentne i sprytne polują od stuleci przy pomocy łuków i strzał. Broń ta w ich rękach jest zabójczo niebezpieczna. Jako jedyna rasa zamieszkująca tą planetę opanowała sztukę magiczną. Rzucane przez nich zaklęcia najczęściej pomagają im przetrwać w trudnych warunkach. Są to czary zarówno lecznicze jak i destrukcyjne. Za pomocą kilku magicznych ingrediencji potrafią wykorzystać swój magiczny potencjał.

Ich kuźnie znane są z kunsztu jakim obdarzają swój ekwipunek. Pancerze wykonywane są z najwyższej jakości diamentów pokryte inskrypcjami i ornamentami w postaci run zawierają w sobie trochę magicznej mocy, która pozwala na zwiększenie ich wytrzymałości. Zmierzch elfów  Długowieczni mieszkańcy mieszkali niegdyś w Caep ap Endamenntreativik. To tam rozwijali swoje umiejętności i pogłębiali wiedzę. Prowadząc swoje przedsiębiorstwa, szpitale lub piastując urzędy wiedli spokojny żywot wewnątrz tętniącego życiem Caep ap Endamenntreativik. Pewnego dnia grupa górników prowadząc wykopaliska w pobliskiej kopalni diamentów natrafiła na wyjątkowo duży okaz. Po wydobyciu go okazało się iż największy na świecie okaz diamentu zawierał w sobie coś swobodnie obracającego się wewnątrz. Zawołano po najwyższego z magów, który wziął się za prowadzenie obserwacji. Wyglądało na to iż trafili na przedmiot związany z powstaniem dzisiejszego świata. Związane to było z legendą o bogu Thirisie, który będąc starszym bratem Sithisa zaklął jego duszę w wielkim klejnocie. Przekaz ustny nie zawierał zbyt wielu informacji, które były konieczne do rozwiązania zagadki. Po okresie dwustu lat Rada Starszych postanowiła wydobyć przedmiot z wnętrza diamentu. Okazało się to niezwykle trudne gdyż okazał się on niesamowicie twardy. Z wnętrza wydobyto księgę. Tytuł zapisany w nieznanym nawet elfom języku wskazywał na to iż przypuszczenia ich okazały się słuszne. Magowie przejęli księgę i zamknięci w głównej sali prowadzili eksperymenty. 

Tak. Wygląda na to iż ktoś zaklął czyjąś duszę w tej oto księdze. Jeśli legendy okażą się prawdziwe w swych dłoniach trzymamy oblicze pradawnego Sithisa. 

Przystąpiono do prób uwolnienia mitycznego bohatera. Po latach prób i testów udało się. Wynaleziono magiczną formułę dzięki której można było przełamać pieczęć spoczywającą na księdze. Położono ją na diamentowym, kunsztownie wykończonym ołtarzu po czym Trzech Najwyższych rozpoczęło rytuał. Ołtarz położony był w samym sercu Caep ap Endamenntreativik, więc mieszkańcy chcąc być świadkami przełomowego odkrycia zgromadzili się wokół niego. <span style="font-size:10.0pt;font-family:"Helvetica","sans-serif";mso-fareast-font-family: "TimesNewRoman";color:red;mso-fareast-language:PL">

<p style="margin-bottom:0.0001pt;line-height:15.75pt;"><span style="font-size:9pt;font-family:Tahoma,sans-serif;color:;border:1ptnonewindowtext;padding:0cm;">Magiczna energia emanowała z rąk Trójcy po czym przenosząc się na księgę znajdującą się przed nimi poderwała ją do góry i rozsadziła na strzępy. Wśród tumanów kurzu stanęła postać, którą mieszkańcy znali już wcześniej. Widzieli ją na freskach w kaplicy, czy na malowidłach artystów. Oto przed nimi stał Sithis w lśniącej zbroji z łukiem w ręce i kołczanem na plecach. <span style="font-size:10.0pt;font-family:"Helvetica","sans-serif";mso-fareast-font-family: "TimesNewRoman";color:red;mso-fareast-language:PL">

<p style="margin-bottom:0.0001pt;line-height:15.75pt;"><span style="font-size:9pt;font-family:Tahoma,sans-serif;color:;border:1ptnonewindowtext;padding:0cm;">Sklepienie Caep ap Endamenntreativik zatrzęsło się. Z sklepienia zaczęły opadać niewielkie kawałki skał po czym rozbrzmiał głęboki krzyk: Cóż żeście uczynili!? Oto uwolniliście mego brata, którego duszę zakląłem w krysztale! Bądźcie przeklęci! <span style="font-size:10.0pt;font-family:"Helvetica","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"TimesNewRoman";color:red;mso-fareast-language:PL">

<p style="margin-bottom:0.0001pt;line-height:15.75pt;"><span style="font-size:9pt;font-family:Tahoma,sans-serif;color:;border:1ptnonewindowtext;padding:0cm;">Sithis krzyknął do ludu zebranego u jego stóp aby schowali się w kaplicy i po domach. Tutaj nawet elfi ekwipunek nie pomoże! Po czym naciągnął cięciwę z strzałą i wypuścił ją gdy tylko po przeciwnej stronie jaskini pojawił się jego brat. Niewielu pamięta ten pojedynek. Z jednej strony Thiris z hordą nieumarłych z drugiej Sithis z dzielnymi elfami wyposażonymi w magiczne zbroje i łuki. Magia była wyraźnie wyczuwalna w powietrzu. Zapach spalonego ozonu unosił się gęstą warstwą w całej jaskini. Smród gnijących ciał i ich krzyki nie przeraził elfów napinających łuki. Zaczęła się wojna. W ferworze walki zginęli dzielni obrońcy miasta, lecz zwłoki nieumarłych zaścielały gęsto ulice miasta. Sithis i Thiris walczyli między sobą. Nienawiść jaka była między nimi dodawała im sił. Mordercze ciosy wyprowadzane z obydwu stron kaleczyły boleśnie. Thiris padł godzony śmiertelnie przez Sithis w pierś. <span style="font-size: 10.0pt;font-family:"Helvetica","sans-serif";mso-fareast-font-family:"TimesNewRoman"; color:red;mso-fareast-language:PL">

<p style="margin:12pt0cm;line-height:15.75pt;"><span style="font-size:10.0pt;font-family:"Helvetica","sans-serif";mso-fareast-font-family: "TimesNewRoman";color:;mso-fareast-language:PL">Podczas walk na ulicach miasta ginęły elfie żony i dzieci. Kaplica i domy zostały zniszczone. Jedynie kilku osobom udało się uniknąć śmierci.

<p style="margin-bottom:0.0001pt;line-height:15.75pt;"><span style="font-size:10.0pt;font-family: "Helvetica","sans-serif";mso-fareast-font-family:"TimesNewRoman";color:; mso-fareast-language:PL">Caep ap <span style="font-size:9pt;font-family:Tahoma,sans-serif;color:;border:1ptnonewindowtext;padding:0cm;">Endamenntreativik. Zgliszcza. Ruina. Nie było możliwości, aby przywrócić miastu dawną światłość. Mieszkańcy postanowili założyć nowe miasto i na cześć poległym nazwać je Caep Dhun - Okruch Lodu. <span style="font-size:10.0pt;font-family:"Helvetica","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"TimesNewRoman";color:red;mso-fareast-language:PL">

<p style="margin-bottom:0.0001pt;line-height:15.75pt;"><span style="font-size:9pt;font-family:Tahoma,sans-serif;color:;border:1ptnonewindowtext;padding:0cm;">Sithis pomógł swoim przyjaciołom pozbierać niezbędny ekwipunek i dalej zbudować miasto wśród Gór Mglistych. <span style="font-size:10.0pt;font-family:"Helvetica","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"TimesNewRoman";color:red;mso-fareast-language:PL">

<p style="margin-bottom:0.0001pt;line-height:15.75pt;"><span style="font-size:9pt;font-family:Tahoma,sans-serif;color:;border:1ptnonewindowtext;padding:0cm;">Na miejscu gdzie niegdyś stało Caep ap Endamenntreativik mieszkańcy postanowili zasypać pozostałości miasta i pogrzebać tam swoich zmarłych. Cmentarzysko to od członu Endamenntreativik nazwane zostało Damennorem, gdzie ludzie po kilkusetleciach wybudowali swoją pierwszą osadę. <span style="font-size:10.0pt;font-family:"Helvetica","sans-serif";mso-fareast-font-family: "TimesNewRoman";color:red;mso-fareast-language:PL">