Do Matki Ojczyzny

Treść
Chwała Ci, Matko!

Chwała każdemu kamieniu, co Twoim się zowie!

Chwała wszelkiemu istnieniu, co hołd Tobie składa!

Chwała dla człeka co do Cię cne słowo wypowie

I temu, co sam z siebie cnotę Ci nada,

Chwała!

Cześć Ci oddaję!

Cześć co jak żuraw z dalekiej krainy do Ciebie przyleci!

Cześć co umocni tą której ją składam w mocy i wiarze!

Cześć moja skromna, co Ciebie upiększy, a wrogów oszpeci!

Cześć co mą miłość do Ciebie przekaże,

Cześć Ci oddaję!

Ach, gdybym ja mógł, ma miła,

Słodkości dostarczyć i wina nalewać

Gdybyś Ty czuła, jadła i piła;

Gdybym był w stanie opatrzeć Ci rany

Zadane przez wrogów i zdrajców,

Gdybym na ciało ja nie był skazany...

Uchroń od wrogów co życia nie cenią,

Strzeż mnie od ludzi co zwą swe uczucie

Ira, hasira, öfke lub sdegno;

Odpędź ode mnie i wygoń Człowieka,

Który Cię chwali, gdyś dobra jest dla nich,

Lecz w chwili potrzeby od Ciebie ucieka.

Kraju mój drogi!

Drogi jak kruszców zebrana z najdalszych ziem masa!

Drogi jak wszystko co bliskie jest Ciału i Duszy!

Drogi jak całej tworzonej poezji jest krasa!

Drogi jak moc co serca wrogów kruszy,

Kraju najdroższy!

Wspaniałe przestworza!

Lepsze od innch, obcych, dalekich mi pustek!

Lepsze widoki Twe od autre terenów co zwą je "wspaniałe"!

Lepsze niż powiew tysiąca w żałobie dam chustek!

Lepsze niżplony truskawek zebrane,

Wspaniałe przestworza!

Ziemio co odkąd urodzon Ci służę!

Gdybyś znalazła się tylko w potrzebie

Od razu wyruszam pomagać nuże!

Jak ja potrzebuję od Ciebie wciąż wsparcia,

Tak Ty, ma ojczyzno, ode mnie wymagasz

Bronił Cię mieczem gd czas przyjdzie starcia

Z wrogiem okrutnym, co serce ma z lodu

Lub stali, co choćby groźniejszą broń dzierżył,

Zlęknie się mego i braci mych chodu

Równego, żołnierzy odważnych i dzielnych,

Zawziętych, by bronić swej ziemi kochanej,

że chcąc cel osiągnąć z kusz strzał puszczą celny.