Oda do Truskawek

"Oda do Truskawek" - utwór napisany w RC 866 przez Franc Lorence. Stała się symbolem walki o ojczyznę w czasie secesji.

Treść
Oda do Truskawek

Żyzne me ziemie tak w życie bogate,

Co niosą nadzieję spragnionym, i głodnym,

I tym co ledwo przetrwali w podbojach

Systemów, kolonii! Co szaty rozdarte

Mają przez honor, troskę, żałobę,

Co tęsknią za domem, rodziną i żoną,

Co chcą znów spożywać razem przy stole

Truskawki z ziemi Eolskiej!

Soczysty Owocu! Dziś twa krwista barwa

Nie daje zapomnieć o krzywdach i mękach

Jakie zesłały nam walki i boje

W Otchłani toczące się od dawien dawna,

Od lat już tysięcy, od wieków już prawie,

Od wielu, ach wielu straconych pokoleń.

O Ty, Truskawko, Owocu i męstwa

i cnoty! Przekleństwem i darem!

Jak promienie Słońca, które od lat już

Pną się po niebie ojczystej planety,

Jak nieprzerwane kosmosu są dzieje

Tak kłącza twe dumne się płożą!

Liście Twe równam zaś do szczytów Mglistych

Gór, co Południe od lat już zdobią swą

Cnotą, której na imię Wytrwałość

-Tak trwałe twe folia, ach fragum!

A owoc... ten najprzedniejszy z rodzajów tych

Wszystkich, nawet bananów z Werdaven.

Starzy Bogowie do dziś by przetrwali

Gdy miast ambrozji by jedli truskawki!

Kropeczki zielone zdobiące zewnętrzną

Okrywę miąższu pysznego - jak kropki

Małej, słodkiej i polnej biedronki

Co hasa i lata po łące tak zgrabnie.

Z zewnątrz jest krwisty, lecz im bliżej wnętrza

Odsłania się widok co rozmiękcza serce

Najmężniejszego z królewskiej gwardii

-Tak to do wewnątrz w soczystym miąższu,

Coraz już bliżej kształtnego rdzenia

Przewagę zdobywa barwa tak biała

Jak lilie, jak mleko, jak chmura lecąca

Nad obywateli Eolii głowami.

A smak jego, który języki podbija

Mieszkańców Werdaven, Eolii i Senox

Od Gwiazdy Polarnej po krańce rozległe

Drogi (tak białej jak płótno malarskie).

Smak ten jest boski, łączący aromat

Pysznej poziomki, soczystej jagody,

Nie dziw się Ewie, która gdy tylko

ujrzała Truskawkę zjeść ją musiała...

Aż żal jest oglądać bezbożne dzikusy

Które bezczeszczą oraz plugawią ten

Owoc któremu winny szacunek

Oddawać i czcić go bardzo gorliwie

Jak bożki i bogów w swych dziwnych obrzędach.

"My, ludzie mądrzy i edukowani

Jakoż iż niemal tajemnicę bytu

poznaliśmy, wiemy co mamy robić"

Naukowe podejście zarazą ludzkości!

Obdziera Truskawki z idei i wszelakich

Cnót, twierdzi, że owoc jak owoc to

Produkt nasionom dający przetrwanie.

Bezwstydny dzikusie z twym pustym umysłem,

Naukowcu przemądry w wiedzy utopiony,

I ja, i inni, bo nigdy nikt nie zgłębi

Nadprzyrodzonej natury Truskawek.